سلام
نمیدانم وقتی این نامه را میخوانی چند سالت است، کجا ایستادهای و چه چیزهایی را پشت سر گذاشتهای. فقط امیدوارم هنوز خودت باشی؛ همان آدمی که با دلش زندگی میکرد، حتی وقتی سخت بود.
من این نامه را در روزهایی مینویسم که هنوز پر از سؤالاند. روزهایی که گاهی تردید از یقین جلو میزند و ترس، صدایش بلندتر از امید میشود. اگر تو اینجایی، یعنی از همهی این روزها عبور کردهای. همین برایم کافیست که به تو افتخار کنم.
خودِ آیندهام،
یادت هست چقدر میترسیدی اشتباه کنی؟
یادت هست چقدر نگران قضاوت دیگران بودی؟
اگر هنوز هم گاهی این ترسها به سراغت میآیند، اشکالی ندارد. فقط یادت باشد که شجاعت، نبودِ ترس نیست؛ ادامه دادن با وجود آن است.
امیدوارم هنوز بلد باشی مکث کنی.
بلد باشی به خودت استراحت بدهی،
بلد باشی گاهی هیچ کاری نکنی و فقط نفس بکشی.
دنیا قرار نیست همیشه فتح شود؛ بعضی روزها فقط باید از آن جان سالم به در برد.
اگر به رؤیاهایت نرسیدهای، خودت را سرزنش نکن.
بعضی رؤیاها برای رسیدن نیستند؛
برای حرکت دادن ما هستند.
اما اگر به بعضی از آنها رسیدهای، یادت نرود از خودِ امروزت تشکر کنی؛
از من… که با همهی تردیدها ادامه دادم.
خود آیندهام،
خواهش میکنم مهربان مانده باش.
با خودت، با آدمها، با جهان.
تلخ شدن آسان است،
اما مهربان ماندن شجاعت میخواهد.
و آخرین خواهشم این است:
اگر روزی خیلی خسته شدی،
برگرد و این نامه را دوباره بخوان.
اینجا کسی هست که به تو ایمان داشت…
حتی وقتی هنوز نمیدانست آینده چه شکلی خواهد بود.
با احترام
خودِ امروزت 🤍
منابع پیشنهادی
افزایش عزت نفس در بزرگسالان – پایه خودشناسی و مهربانی با خود
Psychology Today: Letter to Your Future Self – فواید نوشتن نامه به خود آینده
نظرات کاربران